Landschap

De grassprieten knikken even
tegen de wind
en knipperen als wimpers
in het licht.
Het water slikt
wat water weg.

Dauw kruipt langs
een blad omlaag
en valt in de aarde.

Zie, dit landschap
heeft verdriet.

Kastanje

Eens zal hij op zijn knieën gaan
en wringt zich door het raam naar
binnen. Voorzichtig langs tafel,
stoel en boeken

die hij een voor een verschuift.
Op zijn bladervoeten kruipt hij langs
de wankelende vaas met bloemen
en wanneer hij de hele kamer heeft gevuld

legt hij zijn ruisende hoofd (te rusten)
in mijn schoot. De muren van het huis
verzachten. Ik wil overal vertakken.

(zonder titel)

Ik zie dat je
littekens hebt
zei hij.

zoals het land
in sporen van modder
en kapotgereden aarde
de hemel weerspiegelt.

Wanneer gaan de
hechtingen eruit
vraag je

De regen lijmt
geen barsten.