“Uitzicht op Kinderdroomkunst”
Onze Lieve Vrouwe Gasthuis, Amsterdam
Beeldenreeks op het dak van het ziekenhuis en voor de ramen van de kinderafdeling
2014
staal – 130 meter lang
(Financieel mede mogelijk gemaakt door het AFK)
⸻
Tekst over de opdracht – OLVG
Ongeveer drie jaar geleden verzocht Stichting Kinderdroomkunst-OLVG beeldend kunstenaar Iris Le Rütte een ontwerp te maken voor het lichtdak van het ziekenhuis.
Op de tweede verdieping van het OLVG werd een geheel nieuw moeder-en-kindcentrum gepland: het Anna Paviljoen. De nieuwe kinderverpleegafdeling beloofde prachtig te worden en is inmiddels in gebruik. Maar het uitzicht vanuit een deel van de kamers op het glazen dak van de Lichtstraat vormde een minpunt. Vandaar de wens om dit uitzicht te verlevendigen.
Ook vanuit de Lichtstraat zelf — de centrale gang door het OLVG — is de beeldenreeks die Iris Le Rütte ontwierp goed zichtbaar. Juist wie oog heeft voor detail, zoals kinderen dat vaak hebben, zal het opvallen.
Iedereen die een ziekenhuis betreedt, is onzeker. Met het kunstwerk wilden we niet alleen het uitzicht vanuit de nieuwe kinderkamers verbeteren, maar ook de sfeer in de gang naar het ziekenhuis iets lichter maken.
Iris Le Rütte ontwierp een 130 meter lange beeldenreeks — daarmee het langste kunstwerk van Amsterdam — bestaande uit voornamelijk dierfiguren. De oplettende kijker ziet dat er met alle dieren op het dak iets bijzonders aan de hand is.
Le Rütte:
“Ze spelen, maken kleine uitstapjes, halen even een ‘streek’ uit, maar zijn altijd met elkaar bezig. Dromedarissen rennen elkaar achterna op het dak, aapjes bungelen, giraffen zwemmen, mensen tillen paardjes de lucht in alsof niets iets weegt en sommige andere dieren voeren halsbrekende toeren uit.”
De dieren bewegen allemaal in één richting en balanceren op de oneindig lange horizon van het dak. Ze zijn een soort metafoor voor het menselijk bewegen en spiegelen de lange rij mensen onder hen in de gang.
Als het oog van een van de bezoekers van het OLVG op de voorstelling boven hem valt, herkent hij zich misschien wel in de zoektocht naar zekerheid en evenwicht.
“Hopelijk zullen de dieren die zo hun best doen de mensen een beetje vrolijk te maken, de kinderen uitnodigen mee te fantaseren over wat er allemaal nog meer op het dak kan gebeuren.
Wat zou het mooi zijn als deze beelden de bezoekers en patiëntjes van het ziekenhuis af en toe even kunnen verleiden, en een glimlach ontlokken.”